سلام
فکر می کنم رمان” من پیش از او ” رئالتر از کتاب دوم جوجو مویز بوده باشه به شخصه خسته شدم تا کتاب دوم را تموم کردم ولی در مطالعه قسمت اولش این خستگی وجود نداشت مخصوصا زمانی که نویسنده به مباحث” محفل دوباره زندگی” می پرداخت به نظرم بیش از حد خسته کننده بود گاهی دلم می خواست مطالب این قسمت ها را نخونم و آخرش هم متوجه شدم واقعا چیزی را از دست نمی دادم. به نظرم نویسنده پایان کتاب دوم بیشتر به پایان فیلمی داستان نگاه می کرد آنجا که روی پشت بوم جشن گرفتند و همه شخصیت های رمان حضور داشتند.
امیدوارم بقیه رمانهای خانم مویز به شکل این یکی نباشند.