بوف کور

نشانک

بوف کور مشهورترین اثر صادق هدایت، نویسنده، مترجم و روشنفکر ایرانی است. او بوف کور را در سال ۱۳۱۵ هنگامی که به هندوستان سفر کرد، نوشت و ۵۰ نسخه از آن را برای دوستان خود فرستاد. بوف کور به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی نیز ترجمه شده است.

بوف کور یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های ایرانی نیز می‌باشد که شما با خواندن آن با حجم عظیمی از نمادها و جریانات فکری آشنا می‌شوید. صادق هدایت سال ۱۲۸۱ در تهران به دنیا آمد و سال ۱۳۳۰ در پاریس خودکشی کرد. هدایت در شرح حال خودش (+) می‌گوید:

شرح حال من هیچ نکتهٔ برجسته‌ای در برندارد نه پیش آمد قابل توجهی در آن رخ داده نه عنوانی داشته‌ام نه دیپلم مهمی در دست دارم و نه در مدرسه شاگرد درخشانی بوده‌ام بلکه بر عکس همیشه با عدم موفقیت روبه‌رو شده‌ام. در اداراتی که کار کرده‌ام همیشه عضو مبهم و گمنامی بوده‌ام و رؤسایم از من دل خونی داشته‌اند به‌طوری‌که هر وقت استعفا داده‌ام با شادی هذیان‌آوری پذیرفته شده‌است. روی‌هم‌رفته موجود وازدهٔ بی‌مصرف قضاوت محیط دربارهٔ من می‌باشد و شاید هم حقیقت در همین باشد.

کتاب بوف کور با جملاتی آغاز می‌شود که در همان ابتدا به خواننده می‌فهماند که با یک کتاب عادی روبه‌رو نیست. جملات ابتدایی این رمان یکی از شناخته‌ شده‌ترین و معروف‌ترین شروع‌هایی است که تقریبا هرکسی می‌داند از کتاب بوف کور است:

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد.
این دردها را نمیشود بکسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش‌آمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می‌کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی بکنند – زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برایش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسط شراب و خواب مصنوعی بوسیله افیون و مواد مخدره است – ولی افسوس که تاثیر اینگونه داروها موقت است و بجای تسکین پس از مدتی بر شدت درد میافزاید.
آیا روزی به اسرار این اتفاقات ماوراء طبیعی، این انعکاس سایه روح که در حالت اغماء و برزخ بین خواب و بیداری جلوه میکند کسی پی خواهد برد؟

[ لینک: رمان سمفونی مردگان ]

داستان کتاب بوف کور

ماجرای رمان بوف کور در دو قسمت روایت می‌شود.

در بخش اول، شخصیت اصلی بوف کور – که ساکن خانه‌‌ای در بیرون خندق در شهر ری است – به شرح یکی از این دردهای خوره‌‌وار می‌پردازد که برای خودش اتفاق افتاده است. وی که حرفهٔ نقاشی روی قلمدان را اختیار کرده‌ است به طرز مرموزی همیشه نقشی یکسان بر روی قلمدان می‌‌کشد که عبارت است از: دختری در لباس سیاه که شاخه‌‌ای گل نیلوفر آبی به پیرمردی که به حالت جوکیان هند چمباتمه زده و زیر درخت سروی نشسته‌ است هدیه می‌‌دهد. میان دختر و پیرمرد جوی آبی وجود دارد و…

داستان کتاب اما، از اینجا آغاز می‌‌شود که روزی راوی از سوراخ رف پستوی خانه‌اش – که گویا اصلاً چنین سوراخی وجود نداشته‌ است – منظره‌ای را که همواره نقاشی می‌کرده‌ است می‌بیند و مفتون نگاه دختر (اثیری) می‌شود و زندگی‌اش به طرز وحشتناکی دگرگون می‌گردد تا اینکه مغرب‌ هنگامی دختر را نشسته در کنار در خانه‌اش می‌یابد و…

در ادامه راوی بر اثر استعمال تریاک به حالت خلسه می‌رود و در عالم رؤیا به گذشته باز می‌گردد و خود را در محیطی جدید می‌یابد که علی‌ رغم جدید بودن برایش کاملاً آشناست.

کتاب بوف کور

بخش دوم رمان بوف کور ماجرای راوی در این دنیای تازه، در گذشته است.

از اینجا به بعد راوی مشغول نوشتن و شرح ماجرا برای سایه‌اش می‌شود که شکل جغد است و با ولع هرچه تمام تر هرآنچه را راوی می‌نویسد می‌بلعد. راوی در اینجا شخص جوان ولی بیمار و رنجوری است. او در تمام طول بخش دوم رمان به تقابل خود و رجّاله‌ها اشاره می‌کند و از ایشان ابراز تنفر می‌کند. وی معتقد است که دنیای بیرونی دنیای رجاله‌هاست.

پرستار راوی، دایهٔ پیر اوست که دایهٔ «لکاته» هم بوده‌ است و به طرز احمقانهٔ خویش (از دید راوی) به تسکین آلام راوی می‌پردازد و برایش حکیم می‌آورد و فال گوش می‌ایستد و معجون‌های گوناگون به وی می‌خوراند و…

درباره بوف کور

درباره بوف کور چندین و چند کتاب و مقاله به شکل تخصصی نوشته شده که شماری از آن‌ها عبارتند از:

  • داستان یک روح – شرح و متن کامل بوف کور صادق هدایت نوشته سیروس شمیسا
  • صادق هدایت و هراس از مرگ، ساخت‌ شکنی روان‌ تحلیلگرانهٔ بوف کور نوشته محمد صنعتی
  • دربارهٔ بوف کور هدایت نوشته محمد علی همایون کاتوزیان
  • این است بوف کور  – تفسیری بر بوف‌کور-  نوشته م. ی. قطبی

در مورد اینکه کتاب بوف کور یک رمان عمیق و مفهومی است که سرتاسر آن نمادهای مختلف به کار گرفته شده است هیچ شکی وجود ندارد. اما واکنش‌های عموم مردم در مورد این رمان متفاوت است.

درون‌ مایهٔ اغلب داستان‌ها و نوشته‌های صادق هدایت، مرگ‌ اندیشی، انتقاد از جامعهٔ تحت استبداد و نفی خرافه‌‌پرستی است. در بوف کور هم صادق هدایت کم از موضوع مرگ صحبت نمی‌کند و همین فضای تاریک باعث شده که عده‌ای نتوانند با این رمان ارتباط برقرار کنند. اما در مقابل افرادی هم هستند که از نوشته‌های صادق هدایت در بوف کور لذت می‌برند و آن را بارها و بارها می‌خوانند.

به عقیده من، یک فرد کتابخوان که دنبال به دست آوردن تجربه‌های مختلف است و دوست دارد دنیا را از زاویه دید نویسنده‌های مختلف ببیند، حتما باید سراغ صادق هدایت و بوف کور برود. احساسی که پس از خواندن بوف کور به دست می‌آورید یک احساس ناب و درجه یک است که کمتر کتابی، مخصوصا در بین رمان‌های ایرانی، می‌تواند آن را به شما بدهد. جهان‌بینی صادق هدایت در بوف کور بسیار خاص است و هر فرد علاقه‌مندی را شگفت‌زده می‌کند.

نوشتن درباره کتاب بوف کور بسیار سخت و هر کسی نمی‌تواند به راحتی ادعا کند که این کتاب را فهمیده است. پیشنهاد ما فقط این است که این رمان را بخوانید!

[ لینک: رمان همسایه‌ها ]

بوف کور اثر هدایت

جملاتی از متن کتاب بوف کور

در این دنیای پست پر از فقر و مسکنت، برای نخستین بار گمان کردم که در زندگی من یک شعاع آفتاب درخشید – اما افسوس، این شعاع آفتاب نبود، بلکه فقط یک پرتو گذرنده، یک ستاره پرنده بود که بصورت یک زن یا فرشته بمن تجلی کرد و در روشنایی آن یک لحظه، فقط یک ثانیه همه بدبختیهای زندگی خودم را دیدم و بعظمت و شکوه آن پی بردم و بعد این پرتو در گرداب تاریکی که باید ناپدید بشود دوباره ناپدید شد – نه، نتوانستم این پرتو گذرنده را برای خودم نگهدارم.

دختر درست در مقابل من واقع شده بود، ولی بنظر می آمد که هیچ متوجه اطراف خودش نمیشد. نگاه می کرد، بی آنکه نگاه کرده باشد؛ لبخند مدهوشانه و بی اراده ای کنار لبش خشک شده بود، مثل اینکه بفکر شخص غایبی بوده باشد – از آنجا بود که چشمهای مهیب افسونگر، چشمهائی که مثل این بود که بانسان سرزنش تلخی می زند، چشمهای مضطرب، متعجب، تهدیدکننده و وعده دهنده او را دیدم و پرتو زندگی من روی این گویهای براق پرمعنی ممزوج و در ته آن جذب شد – این آینه جذاب همه هستی مرا تا آنجائیکه فکر بشر عاجز است بخودش کشید – چشمهای مورب ترکمنی که یک فروغ ماوراء طبیعی و مست کننده داشت، در عین حال میترسانید و جذب می‌کرد، مثل اینکه با چشمهایش مناظر ترسناک و ماوراء طبیعی دیده بود که هرکسی نمی‌توانست ببیند؛ گونه‌های برجسته، پیشانی بلند، ابروهای باریک به‌هم پیوسته، لبهای گوشتالوی نیمه‌باز، لبهائیکه مثل این بود تازه از یک بوسه گرم طولانی جدا شده ولی هنوز سیر نشده بود. موهای ژولیده سیاه و نامرتب دور صورت مهتابی او را گرفته بود و یک رشته از آن روی شقیقه‌اش چسبیده بود – لطافت اعضا و بی‌اعتنائی اثیری حرکاتش از سستی و موقتی بودن او حکایت می‌کرد، فقط یک دختر رقاص بتکده هند ممکن بود حرکات موزون او را داشته باشد.

در چشمهای سیاهش شب ابدی و تاریکی متراکمی را که جستجو میکردم پیدا کردم و در سیاهی مهیب افسونگر آن غوطه ور شدم، مثل این بود که قوه ای را از درون وجودم بیرون می کشند، زمین زیرپایم میلرزید و اگر زمین خورده بودم یک کیف ناگفتنی کرده بودم.

من همیشه گمان میکردم که خاموشی بهترین چیزها است، گمان میکردم که بهتر است آدم مثل بوتیمار کنار دریا بال و پر خود را بگستراند و تنها بنشیند.

آیا سرتاسر زندگی یک قصه مضحک، یک متل باور نکردنی و احمقانه نیست؟

من با خودم فکر کردم: «اگر راست است که هر کسی یک ستاره روی آسمان دارد، ستاره من باید دور، تاریک و بی معنی باشد. شاید من اصلا ستاره نداشته‌ام!»

دوباره سکوت و تاریکی همه‌جا را فرا گرفت – من پیه‌سوز اطاقم را روشن نکردم، خوشم آمد که در تاریکی بنشینم – تاریکی، این ماده غلیظ سیال که در همه‌جا و در همه چیز تراوش میکند. من بآن خو گرفته بودم – در تاریکی بود که افکار گم شده‌ام، ترسهای فراموش شده، افکار مهیب باور نکردنی که نمی‌دانستم در کدام گوشه مغزم پنهان شده بود، همه از سر نو جان میگرفت، راه میافتاد و بمن دهن کجی میکرد – کنج اطاق، پشت پرده، کنار در، پر از این افکار و هیکلهای بی‌شکل و تهدید کننده بود.

از دور ریختن عقایدی که بمن تلقین شده بود آرامش مخصوصی در خودم حس میکردم – تنها چیزی که از من دلجویی میکرد امید نیستی پس از مرگ بود – فکر زندگی دوباره مرا میترسانید و خسته میکرد – من هنوز باین دنیایی که در آن زندگی میکردم، انس نگرفته بودم، دنیای دیگر بچه دردمن میخورد؟ حس میکردم که این دنیا برای من نبود، برای یکدسته آدمهای بی‌حیا، پررو، گدامنش، معلومات‌فروش چاروادار و چشم و دل گرسته بود – برای کسانی که بفراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دکان قصابی که برای یک تکه لثه دم می‌جنبانید گدائی میکردند و تملق می‌گفتند – فکر زندگی دوباره مرا میترسانید و خسته می‌کرد.

حضور مرگ همه موهامات را نیست و نابود میکند. ما بچه مرگ هستیم و مرگ است که ما را از فریب‌های زندگی نجات میدهد، و در ته زندگی اوست که ما را صدا میزند و بسوی خودش میخواند – در سن‌هائی که ما هنوز زبان مردم را نمیفهمیم اگر گاهی درمیان بازی مکث می‌کنیم، برای این است که صدای مرگ را بشنویم.

سایه من خیلی پررنگ‌تر و دقیق‌تر از جسم حقیقی من بدیوار افتاده بود، سایه‌ام حقیقی‌تر از وجودم شده بود. گویا پیرمرد خنزر پنزری، مرد قصاب، ننجون و زن لکاته‌ام همه سایه‌های من بوده‌اند، سایه‌هائیکه من میان آن‌ها محبوس بوده‌ام. در اینوقت شبیه یک جغد شده بودم، ولی ناله‌های من در گلویم گیر کرده بود و بشکل لکه‌های خون آن‌ها را تف می‌کردم. شاید جغد هم مرضی دارد که مثل من فکر میکند. سایه‌ام بدیوار درست شبیه جغد شده بود و با حالت خمیده نوشته‌های مرا بدقت میخواند. حتما او خوب می‌فهمید، فقط او میتوانست بفهمد. از گوشه چشمم که بسایه خودم نگاه میکردم می‌ترسیدم.

مشخصات کتاب

  • عنوان: بوف کور
  • نویسنده: صادق هدایت
  • انتشارات: جاویدان
  • تعداد صفحات: ۸۷
  • افست

نظر شما در مورد کتاب بوف کور چیست؟ لطفا اگر این کتاب را خوانده‌اید، حتما نظرات ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید. در مورد آثار صادق هدایت چه فکری می‌کنید؟


» معرفی چند رمان ایرانی دیگر:

  1. رمان سال بلوا
  2. رمان ملکوت
  3. رمان داستان جاوید
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

امتیاز شما به مطلب

دوست داشتم: 577
دوست نداشتم: 185
میانگین امتیازات: 3.12

سایت نشانک

94 دیدگاه در “بوف کور

اکثرا کامنتها به یک اثر خوب و ارزشمند اشاره داره اما نظر بنده کاملا متفاوت بود . چون دقیقا قبل از این کتاب ، کتاب چنین گفت زرتشت رو خوندم . دو کتابی دقیقا در جهت ضد هم . صادق هدایت به انکار زندگی ، به سیاهی به مرگ اشاره می کنه در اثر کامنتها ببینید طرف میگه من خوندم و احساس غم و اندوه و احساس خودکشی داشتم. بهتر نیست کتابی بخونیم که احساس خوب زندگی رو بهمون بده مثل کتاب چنین گفت زرتشت و در آخر : نیچه میگه : گر پای بفشارید و از جای جنب نخورید و از شادمانه دویدن سر باز زنید، راهی جز رفتن از پهنه هستی ندارید. درمان ناپذیران را دوایی نیست پس باید که از زندگی بکوچند.زندگی چشمه سار شادمانی ست. اما کسی گوش که به اندرون آشفته خویش می سپارد در نگاهش چشمه ها ، سراسر ، زهر آگینند .بشکنید. بشکنید آن الواحی را که آموزهایش را مردان همیشه ناشادمان نوشته اند.

پس چند بار خوندن کتاب فهمیدم پیرمرد هنرآموزان خودش بوده و قسمت دوم کتاب قبل از قسمت اول اتفاق افتاده.بسیار زیبا بود.

مونولوگى طولانى ، با درونمایه مرگ ونیستى ، دورى ونفرت از ابتذال ، انتقاد از روابط پیش فرضى ِ پیرامونى ، با سرشارترین احساس تنهایى
وقتى مى خوانى ، باور نمیکنى که متعلق به هشتادسال پیش باشد ، انگار همین دیشب ، این رنجنامه نوشته شده است
دوستش داشتم ، بعضى پاراگراف هایش ارزش ده بار خواندن راهم دارد

کتاب بوف کور واقعا کتاب زیبایی هست ‌وبه خاطر این زیباست که دنیا رو از دریچه ی ذهن انسان هایی نشون میده که توی این دنیا دیده نمی شن و همیشه ماسکی بر چهره دارن صادق هدایت یک انسان بین هزاران هزار آدم بود

برای درک بهتر کتاب بوف کور شادروان صادق هدایت ، خوب است کتاب “بوفی کور” محمد رسولی را خواند. وقتی کتاب رسولی را بخوانی و متوجه ش نمی شوی، آنگاه می فهمی که چرا پیام بوف کور هدایت را نمی گرفتی !

سلام من علیرغم جثه قوی و قدرتمندم همیشه در انزوا بوده وهستم وهمیشه همه نسبت بمن گاردمیگیرن،من دلم خیلی نازکه مثل یه بچه ولی صورتم اینو نشون نمیده دردهایی هم دارم که کمتر کسی همشونو باهم داره.ولی بااین وجود ارتباط باخدا وامید رو ازدست نداده ونمیدم بنظرم صادق هدایت چون همیشه یاد مرگ بوده سمت امور دنیوی نرفته یجور شخصیت وارستست منتهی بجای چاشنی عرفان وعبادت چاشنی تخیل رو به کار برده واین برگرفته ازمحیط زندگیش بوده و اسطوره های اطرافش.فقط یک سوال دارم ازصادق هدایت؟خودکشی چرا؟درسته یجور شجاعته ولی قتل نفس هم هست و برای شخصیتی بزرگ نقطه ی ضعفی خواهد بود.وشاید یک بدعت…

کتاب خیلی عالی هستش امیدوارم خوانده باشید

سلام من فکر میکنم پاسخ سوال خودکشی چرا،این است که چرا نه..چون هدایت آینده ای برای خودش نمی دید منظور از نظر نیازهای مادی زندگی است.و این پاسخ بخش مهمی از سوال راجع به مرگ خود خواسته اوست.هدایت کسی نبود که حتی بتواند تصور کند که در سن پیری شاید نیاز به کسی پیدا کند.و این ارزش زیستن ندارد.

زن اول داستان ک راوی دوستش داشت همون لکاته است. مگ ن؟! راوی چون توهمی بوده فکر میکرده زنش با مردای دیگس و وقتی کشتش خودشو شکل پیرمرد خنزرپنزری دید

سلام/ نیاز نیست که داستان کتابو بازگو کنی دوست عزیز / خیلیا هنوز این کتابو نخوندن، مثل من/ و اینکه سایت نباید این دیدگاه و مثل اینو منتشر کنه..

خود صادق میگه
اگر زمین خورده بودم یک جور کیف ناگفتنی بود.
من هم فکر میکنم خواندن این کتاب یک جور کیف ناگفتنی است
یعنی با این که کتاب همه ش در مورد بدبختی و سیاهی و درماندگیه ادم دوست داره بخونه، انگار نیاز داره بهش
من فکر ممیکنم بعضی از ما هستیم که به درد کشیدن و رنج و غم ، محتاجیم، حتی لذت میبریم.
مثل کسی که میگن بذار گریه کنه خالیشه ، انگار تمام عمر اینطوره.

من وقتی کتاب بوف کور رو خوندم تا یک مدت احساس منزویت, تنهایی, افسردگی و حتی خودکشی داشتم دلیلش هم اینه که کتاب بوف کور یه کتاب بی سانسور هست که مستقیما حرفاش رو مستقیما به رخ ادم میکشه . این کتاب ادم رو یاد تلخ ترین یا شاد ترین روز های عمر میندازه که همون روز های شادی که گذشتند برای ادم دلتنگی میاره چون این کتاب با جملاتش ادم رو غرق در خودش میکنه و شما دقیقا خودت رو اونجا احساس میکنی . بی شک کتاب بوف کور جزو برترین کتاب های دو قرن اخیر است . زنده باد صادق هدایت

من کتاب رو خوندم تا یه مدت احساس منزوی بودن, تنها بودن, افسردگی و حتی خیال خود کشی داشتم چون این کتاب به صورت بدون سانسور درد و شکلات رو به رخ ادم می کشه و خواننده رو به یاد سخت ترین مشکلاتش می اندازه . بی شک یکی از بهترین و با مفهوم ترین کتاب های قرن مینونه باشه

ضمن بزرگداشت یاد این استاد
نه تنها کتاب از جذابیت خاص برخوردار است بلکه نکاتی ریز را میتوانم از آن برگرفت.
برای مثال آرزوی هر کس درمحدوده مورثی خود اوست.
رجاله هایی که اخلاق و رفتار مشابه دارند و خود واقعی انسان متفاوت تر و باارزش تر از مشابه شدن به افراد پست بیمار وهرجایی است.
و نکته ظریف دیگر له شدن ونادیده گرفتن شخصیت او توسط زن ناپاکی که خودش را به زور وارد زندگی او کرده و کششی که برای او ایجاد کرده
و نکته آخر درمان افیون و واقعیت در دام قرار گرفتن افیون و توهمات و بی غیرتی و فاحشگی زن به دنبال آن
به نظر می رسد استاد مشکلات حل نشده ای در دوران کودکی داشته که سایه اش در دوران جوانی او را محکوم به انزوا کرده و او را به بیمار روانی شبیه کرده.
این کتاب در شب تاسوعای حسینی سال ۹۸مطالعه شد.
پایدار باشید.

منم این کتاب خوندم..خیلی درگیرش شدم..چهاربار خوندمش..و خیلی خوشم اومد…خیلی مرموزانه بود..
نوشتن همچنین کتابی فقط از هدایت برمیاد…

من کتاب را خوندم و تازه تمام کردم باتوجه به مشهور بودن تو سایت را نگاه کردم من که چیزی نفهمیدم و از نظر شخصی مزخرف بود بعضی های دیگه هم نوشتن مطلب ش خیلی مبهم هست خوب چیزی که فهمیده نشه به چه درد میخوره و اصلا فکر می کنن چون نفهمیدن ش پس کتاب مهمی است من توصیه می کنم وقت خودتون را صرف خودم ش نکنید

خیلی کتاب مبهمی بود و بنظرم ارزش اینقدر تعریف رو نداشت

من این کتابو همین الان تمومش کردم حال و هوای داستان منو برگردوند به بدترین دوران زندگیم ینی نوجوانی که به شدت منزوی و جامعه گریز و حتی جامعه ستیز بودم. برای من تاثیرش طوری بود که الان با خودم فک میکنم نکنه الان که دیگه مث قبل افسرده و منزوی نیستم دارم اشتباه میکنم و حقیقت زندگی به همین تلخی و سیاهی بوده که قبلا فکر میکردم و الان دارم خودمو گول میزنم و انگار خود واقعیم همون افسرده جامعه گریز بوده!

نسخه اصلی شو از کجا میتونم تهیه کنم؟

من میگم حس تازه ای میبخشه من عاشق این کتاب شدم

من کتاب های صادق هدایت وحتی شخصیتش(که معلوم نیس دروغ قاتیش کردن یانه!!)رو از دید
روشنفکریش نگاه میکنم اینطوری کتاباش یه مفهوم خاص واسم پیدا میکنن بنظرم صادق هدایت
بی نظیر بوده وهست

اینکه این کتاب مربوط چند دهه پیش هستش تناقض فرهنگی یا تفاوت عقیدتی با دوران امروز ما نداره ؟؟؟

بدبختی همینه که تکنولوژی پیشرفت کرده اما فکر توی بعضی از کشور ها نه و باید بگم نه زیاد نداره فقط کمی تفاوت هست که اونم چیز خاصی نیست

کتاب خواندن هنوز هم خوب است. با وجود پیدایش فضای مجازی هنوز کتاب خوب ترین هاست.

من خیلی درک نکردم این کتاب رو.باید دوباره بخونم

دوستان سلام.اینا همش شایعس میگن هرکی بخونه خودکشی میکنه.والا هیشکی اندازه من احساساتی نیس.از خوندنش خیلی لذت بردم.جملات واقعا زیبایی بکار رفته اصلا حیرت میکنی.هیچ دو جمله ای مثه هم نیس.خیلب زیباس.

سلام. زنده یاد صادق هدایت مرد بزرگو فاضل و دانشمند میهن پرستی بوده است. خودش و اثر مهمش “بوف کور” مظلوم و ناشناس مانده است.اخیرا یکی از شاهنامه پزوهان و از دانندگان تاریخ ایران کهن و باستان یعنی آقای دکتر محمد رسولی کتابی به همان سبک و سیاق ، اما مستقل و سوای از کتاب هدایت نوشته بنام “بوفی کور” . کتاب بوفی کور آقای رسولی همان پیام را دارد ، اما با زبانی امروزی تر.
پیشنهاد میکنم مظالعه ی این کتاب را از دست ندهید.
بوفی کور نوشته ی محمد رسولی . نشر سبزان سال ۱۳۹۸

سلام کتاب مهم ” بوفی کور” نوشته ی استاد محمد رسولی روشنگر خیلی چیزهاست. از جمله کمک میکنه بفهمیم صادق هدایت چه دردهایی از این جامعه و تاریخ این کشور داشته است.
پیشنهاد دارم کتب خوانان مطالعه این کتاب مهم را از دست ندهند.

درود

کتاب “بوفی کور” نوشته ی محمد رسولی را هم بخوانید.!
رسولی همان صادق هدایت است که در این زمان است.
برای درک درست بوف کور خیلی ویزگی ها باید داشت. یکی آن تسلط به تاریخ اساطیری و کهن و باستان ایران است . دانستن زبان پهلوی است. همان چیزایی که صادق داشته است. حالا اقای رسولی دارد با همان شیوه ی نگرش و نگارش. بوفی کور چاپ شده در نشر سبزان سال ۱۳۹۸

کتاب بوف کور درباره جوانی هست که زندگی بسیار تلخی داشته مادرش وقتی اون نوزاد بوده رهاش کرده پدرش هم مرده، ازدواج ناخواسته و ناموفقی داشته و از یک بیماری سختی رنج میبرده،درباره عقاید، خرافات،افراد، زندگی،مرگ، وحسرت هاش دائم صحبت میکنه،درواقع بخش اول کتاب چکیده ای کلی از زندگی اون شخص هست که در قالب رویا و توهم دراومده.کتاب رو ک کامل و خوب بخونید متوجه میشید که هرقسمت از اون توهم کدوم بخش از زندگیشو معنا میکنه.

تنها رمان شاهکار ایران.این همه جمله قشنگ از کجا آورده.واقعا شاهکاره شاهکار.هزاربار بخونم خسته نمیشم.هیچکی در جهان چنین شاهکاری ننوشته‌اگه نویسنده ش یه خارجی بود الان کلی درجهان معروف بودو جایزه گرفته بود. حیف حیف که صادق ایرانیه

وقتی کتابهایی هست که نگاه آدم رو به دنیا و زندگی زیبا میکنه چرا باید رفت سراغ بوف کور؟!

چون بوف کور باعث شد بفهمم برا چی دارم زندگی میکنم

من۴ سال پیش وقتی ۱۶ سالم بود خوندمش و کلی بهم حس افسردگی داد ولی با این وجود خیلی زندگیم پر معنی تر از الانی بود ک ب اصطلاح خوشم . میشه برداشتت از کتاب رو بگی لطفا؟

بوف کور کتابیه که برای فهمیدنش باید اونو چند بار خوند . این کتاب یک شاهکاره . من سالها پیش این کتاب رو خوندم . و برای درکش مجبور شدم چهار با باز خونی کنم .

سلام و درود. هرکس که ترس از مرگ دارد و گمان می کند که پس از خواندن این کتاب خودکشی می کند، پس نخواند. آدم بی دل و جرئتی که یک کتاب رمان ژرف را عامل مرگ خود می‌بیند و تصورش چنین مضحک است همان بهتر که سراغ این کتاب نرود.

ارامش باور مواجهه ادامه انتهای معلوم ومجهول

بوف کور مثل زندگی جوان‌های امروز یه سردرگم و ناامید

سلام من این رمان رو ۱۴سالگی خوندم کمی گیج کننده بود ولی اصا ب فکر خودکشی نیفتادم اینا چیزی جز خرافات و شایعه نیست

سلام
من شناختی از صادق هدایت ندارم و فکر میکنم این کتابش شروع مناسبی برای شناخت این فرد نباشه.
لطفا راهنمایی کنید که چجوری و یا با چه کتابی شروع کنم.
مرسی

منم یک نوجوانم واین کتاب رو تازه خوندم یکم گیج کننده بود ولی این که میگن هر کی خونده خود کشی کرده یا دیوونه شده خیلی خیلی برام عجیب دوست دارم بدونم چه حسی شدن وقتی کتاب رو خوندن .

واقعن درک نمی کنم افرادی رو که زیر ۱۸ سال داشته اند و این کتاب رو خوندند و اعصاب و روانشون بهم ریخته… برام عجیب ه
از نظر من این کتاب، تنها داستان ایرانی مدرنی هست که قابل خوندن، فکر کردن و معرفی هست، باقی بیشتر خاله بازی هستن
خوندن مقاله ی براهنی (بازنویسی بوف کور) برای این کتاب رو هم پیشنهاد می کنم

داستان بوف کور یک داستان غم انگیز است

بیا تا رویم و می خوریم شراب ملک ری خوریم حالا نخوریم کی خوریم

این شایعات که یه عده میگن آدم‌با خوندن این کتاب خودکشی میکنه نشات گرفته از حرف های حکومت و یع عده آدم خرافاتی جامعه است که سال ها مردم رو به بهونه ی خودکشی از خوندن آثار هدایت ترسوندن تا اینطوری با ترویج خرافات بیشتر بتونن به مردم حکومت کنن

من ١٨ سالگیم بوف کور و خوندم و چند روز بعدش خودکشی شدیدی داشتم که متأسفانه چند روز کما رفتم و دوباره برگشتم ، ولی الان همون پیر مرد خنزر پنزر شدم …

من میترسم بخونم چون استادادبیاتم میگفت هر که خونده دیوونه شده خوش هم دکترای ادبیات داشت

من میشه گفت بیشتر اثر های صادق هدایت رو خوندم…بوف کور،سگ ولگرد،سه قطره خون،زنده بگور…
نمیگم تحریک کننده به خودکشی نیست،هست ولی اگر عقلانی بخونیدش میفهمید فقط یه داستانه یه داستان مبهم. نهایتش اینه که ذهنتون درگیر شه…نه در حد خودکشی مگر اینکه خیلی تو احساساتتون غرق شید که بخواید دست به چنین کاری بزنید

راست میگه خیلی تاثیرگذاره حرفاش مخصوصا اگه جوون باشی و جهان بینیت محکم نباشه

سلام من این رمان رو در۱۵ سالگی خوندم رمان جالبیه،و من با یک بار خوندن به راحتی کتاب رو درک کردم ولی اگر شما با یه بار خوندن گیج شدید پیشنهد میکنم تا وقتی که به درکی متفاوت از کتاب برسید چدین بار اون رو بخونید بعد از خوندن این کتاب تا مدتی علاقه شدیدی به اثار هدایت پیدا کردم و بسیاری از اثار هدایت رو خوندم و یک حس فوق العاده نسبت به اثارش پیدا کردم ولی حالا که کتب بیشتری از نویسندگان بیشتری خوندم فیمیدم درسته که صادق هدایت دیدگاه تازه ای داره(حداقل در ایران)فهمیدم اوقدر ها هم خاص و خوب نبوده

سلام
من در سن ۱۴ سالگی این کتاب و خوندم
کاش متوجه میشدم که هر کتابی سن خواصی و میپذیره
و عقاید من دچار لغزش و ناپایدار شدن پیش رفت
توصیه میکنم نوجوانان از این کتاب به هیچ عنوان استفاده نکنن
ولی در کل کتاب پر از شگفتی های بی نظیر هست

به راستی که صادق هدایت زندگی ادمو میسازه،اما هیچگاه با دید احساسی به گفته های صادق هدایت نکنید،درکش سال ها طول میکشه من بوف کور رو از ۱۵ سالگی تا الان دارم میخونم هر دفعه یه برداشت و نکته ی جدیدی یاد میگیرم..این چشه میگه نظر شما تکراری بوده😑😑😑😑😑

سلام. با دیدن این دیدگاه ها آدم به فکر فرو میره که چقدر راحت در مورد یک نویسنده قضاوت میکنیم. بنظر من کتاب سه قطره خون و ترانه های خیام از صادق هدایت را بخونید. ویاد بگیریم دید گاهمونو بیان کنیم نه زندگی نویستده روکورکورنه قضاوت کنیم

آقای شوهر هم خونده ولی متاسفانه هنوز زنده است،البت یه بار نفهمیده

سلام
هرکی معنی نقاشی رو بفهمه کتابو درک میکنه…نقاشی روی قلمدون ممکنه متفاوت تفسیر شه و در نتیجه ی داستان متفاوت ازش در میاد واسه همین خاطره ک میگن هرکی ی برداشتی ازش داره…ب نظر من این کتاب میخواد بگه ک انسان امروزی(پیرمرد زیر سرو)اصالتشو از دست داده و اون دختره(نماد انسان اصیل ایرانی) ب خاطر از دست رفتن این هویت لباس مشکی تنشه و سوگواره و میخواد گل نیلوفر کبودو(نشانه هویت ایرانی)ب انسان امروزی بده ک جوی اب(فاصله انسان امروزی از اصالتش)این اجازه رو بهش نمیده…
در ادامه خود راوی اصالت دخترو با ریختن شراب تو دهنش از بین میبره و در نهایتم خودش تبدیل میشه ب پیرمرد خنزر پنزری چون نتونسته اصالتو نگه داره و خودشم بی اصالت شده ینی هویتشو از دست داده
ی نکته ی دیگه هم هست:ی عده ب صادق هدایت توهین میکنن و میگن روانپریش بوده و خرافاتی و مردم گریزو …فقط ب این خاطر که شخصیت راوی تو بوف کور ب این شکله…باید بدونین ک راوی تو بوف کور خود صادق هدایت نیست فقط شخصیت ساخته شده تو ذهنشه…دلیلش:اولن اگه کتاباشو خونده باشین متوجه میشین ک ضد خرافات بوده دوما راوی تو متن بوف کور تجربه ی ازدواج ناموفقو داشته ک ما اینو تو زندگی صادق هدایت نمیبینیم
ی عده دیگه هم میگن صادق هدایت شخصیت نابهنجاری داشته چون خودکشی کرده و مردمو ب خودکشی تشویق میکنه جواب من ب این افراد اینه ک صادق هدایت خودشو ب خاط نسل ما و نسلهای بعدی ما فدا کرد فقط بدخاطر اینکه مردم کشیده بشن سمت کتاباش و اونارو بخونن چون خودش روشنفکر بوده از جهل مردم رنج میبرده…اثبات:انچه که زندگی بوده است از دست دادم،گذاشتم و خواستم ازدست برود(بوف کور)

شاید بد ترین درد این باشه که کسی تورو نفهمه … ادراک تو ،حرفهای تو و حتی نوشته های تورو … غمی سرتاسر کتاب موج میزنه .و زندگی برای ادمی که بیشتر از اطرافیانش میفهمه خیلی سخته.بوف کور برای من کتاب غمگین و سوال برانگیزی بود و کافکا در کرانه بسیار هیجان برانگیز.

لعنت به صادق هدایت لعنت به این کتاب که یکی از عزیزامو ازم گرفت

خانم سارا میشه بیشتر توضیح بدید؟

منم همینطور. دوستان اگر بشدت عاطفی و احساساتی هستند خواهشمندم بسراغ این کتاب نرن. من فقط تا قطعه قطعه شدن اون دختر کتاب رو خوندم تا علت مرگ عزیزم رو کشف کنم و بدونم کتاب چی داشته که عزیزم اونکارو کرد. و دیدم این کتاب سراسر یاس و نا امیدیه و اگر تو شرایط تلخ روحی بخونیدش ممکنه یه کاتالیزور باشه برای خودکشی. البته هرکسی خودش میتونه تشخیص همه چیز رو بده اما امید هست که به روحمان خوراک مثبت بدیم با خوندن کتابهای مفید.

دیدگاههای صادق هدایت که اوجش بوف کور است برگرفته از تفکرات ثوررالیستی ونیهیلیستی است که همه چیز را در وهم وپوچی میبیند.

سلام این کتاب به صورت رایگان تو اپلیکشن طاقچه قرار داره میتونید بخونید.

*خطر اسپویل

من اصلا حس بیهودگی پیدا نکردم ولی احساس کردم که یاس وحشتناک و خشک و زننده ای که با خنده تلخ بیان کرده زندگیش رو احاطه کرده بود و در کل هدایت شخص آوانگاردی بوده ولی در کل یه داستان جدید بعد از خوندن این کتاب تو ذهنم نقش بست نمیدونم چرا هر کدوم از کتاب هاش رو که میخونم یه داستان جدید از توش در میارم مث اینایی که طنز انتقادی درست میکنند برا من این شکلی بود که اون دختر فصل اول داستان همین زن خودشه و آرزوش و مرگ زنش در واقع اون مرگ و قطعه قطعه کردنیه که در فصل دوم برا زنش اتفاق افتاده

همیشه که نمیشه دیدی مثبت به همه چیز داشت حالا یکی اومده که با زبان خودش سخره گرفته من می‌پسندم.

این کتاب به نظرم بهترین کتابیه که تا حالا خوندم و احتمالا اونو باز هم بخونم
پیشنهادم به کسایی که از این کتاب خوششون اومد اینه که کتاب “کافکا در کرانه” اثر نویسنده ی ژاپنی “هاروکی موراکی” رو هم بخونن

به نظر من بوف کور یکی از ده رمان برتر دنیا هستش درسبک سورئالیسم…. این طبیعیه که هرکسی درکشو نداره که با این کتاب ارتباط برقرار کنه
انکه برای احمق ها مینویسد همواره از وسعت مخاطبین خود اطمینان دارد…
بوف کور یک شاهکاره و باعث افتخار ایران و ایرانی

من سالها قبل این کتاب خوندم بنا به برداشت مطالعه اون موقع ام معتقدم داستان جذاب و پرکششی نداره ولی هدف داره و به دنبال بیان پوچی و بیهودگی ست و به نوعی نفی خرافه و کلا چیزهایی که فکر نویسنده اذیت میکنه.یک نوع شکایت و به دنبال آن نه امید ناامیدی و هیچ. انگار یه حالت مالیخولیایی غالب بر نویسنده ست و این از طریق داستان مشهود.
بهر حال در زمان خودش سبک نوشتنش به نوعی شاید سنت شکن باشه باید خونده و تحلیل بشه ولی نه اینکه بخوان بزرگ و بی عیبش کنن.
ادبیات غنی به همه سبکی احتیاج داره و بوف کور شاید عامه پسند نباشه ولی جایگاه و مخاطب خودشو داره. آثار کافکا و..که هدایت ازشون تاثیر گرفته همین جوری ان هر چند اونا جهانی ان.
چون قلم خوبی داشته می‌تونسته از نظرم بهتر و تاثیر گذارتر بنویسه البته باید به این هم واقف باشیم نوع تفکر نویسنده هم در نوشتنش بی تاثیر نیست.

من این کتاب و تا نیمه هاش خوندم ولی واقعا نه ارتباطی با کتاب گرفتم نه ازش چیزی فهمیدم و نه اشتیاقی برای ادامه دادنش داشتم تا نیمه خوندم ورهاش کردم اونایی که خوندن و ازش چیزی فهمیدن به نظرم ادمای واقعا کتاب خوان هستن

سلام ببخشید این کتابو از کجا می تونم تهیه کنم؟شهرمون کوچیکه این کتاب رو پیدا نکردم.حتی لینک دانلودشم نیس؟

سلام – معمولا این کتاب رو میشه از طریق دست‌فروش‌ها تهیه کرد اما ممکن است برخی کتاب فروشی ها بتوانند برای شما تهیه کنند. در شهرهای کوچک سخت می توان کتاب های هدایت را پیدا کرد.

توی اپلیکیشن هایی مثله فیدیبو و کتابراه وجود داره ولی اینها شانسور شده است. توی اینترنت میشه بدون سانسورش رو پیدا کرد فقط بنویسید بوف کور بدون سانسور

در این که حس ویژه ای با خوندن این کتاب به شما دست میده شکی نیست!
ولی این حس برای من چیزی نیست مگر احساس پوچی و بیهودگی زندگی … حالا اینکه عده ای هستند که بار ها میخوننش جای سوال داره!
در مورد این جمله هم که نویسنده محترم این بخش گفتن اگر کتابخون هستین باید این کتاب رو بخونین بله موافقم باید بخونیم همه تا بدونیم یک زمانی به چه جور آدم هایی روشنفکر گفته میشده و چه اعتقاد و عقیده ای در جامعه بوده که واقعا تاسف آوره…
در بین تمام دوستداران صادق هدایت که بار ها این کتاب رو میخونن عده ای هم هستن که دیگه حتی حاضر نیستن سمتش برن و یکی از اون ها منم!

من الان کتابو خوندم . یه حس عجیبی دارم . کی بغض توی گلوم گیر کرده . خیلی جالب بود

من همین الآن این کتابو جا خوندم . خدای من بی نظیره . تاحالا همچون کتابی رو نخونده بودم . چه حس عجیبی دارم . کمی بغض توی گلوم گیر کرده . چقدر انسان غم گین و تنهایی بوده و از زمان خودش چقدر جلو بوده . ولی کمی هم گیج هستم نفهمیدم آیا بخش دوم در واقع گذشته بخش اوله یا هر کدوم یک داستان کاملا مجزاست

برای فهم بوف کور کتاب داستان یک روح دکتر شمیسا را بخوانید. هر بخش رو تفسیر کردن

من کتاب رو خوندم.شاید خیلی خوب درکش نکردم.اما چقدر نزدیک بود حسش به من.خیلی عجیب بود.حس غریبی دارم بعد از خوندن کتاب

به نظر بنده که کتاب را خواندم بسیار بسیار کتاب بدی است . کلا هدایت میخواد خودشو شبیه کافکا نشون بده آخرش هم خودکشی میکنه اگر باور ندارید زندگی هدایت و کافکا رو با هم مقایسه کنید . این که بعضیا میگن کتاب خوبیه فکر کنم میخان کلاس بذارن که مثلا ما بیشتر میفهمیم

آقای محمد رضا سرشار هم کتابی در نقد بوف کور داره. خوندنش بد نیست.

این که همه میگویند هر کس بوف کور بخواند خودکشی میکند از کجا آمده و آیا حقیقت دارد؟

من خوندم و هنوز زندم، اشخاص دیگه ای هم میشناسم که خوندن و هنوز زندن
اتفاقا انقدر کتاب خوبیه که اگه بخونی دلت میخواد بارها و بارها دیگه هم بخونی
اهمیت ندین به این شایعات، همش بخاطر خودکشی خود صادق هدایتِ.

من پنج بار خوندمش و اگه فرصت کنم بازم میخونم.
لذت میبرم.

ببخشید این کتاب با این انتشارات تو بازار موجوده؟ چون من هر چی میگردم چه این چه انتشارات دیگه اصلا پیدا نمیشه

این کتاب به شکل قانونی چاپ نمی شود و احتمال اینکه در بازار هم موجود نباشد وجود دارد.

از سایت کتابناک میتونین نسخه PDFش رو بصورت رایگان بگیرین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.